Εμφανίζονται 40 τίτλοι με αναζήτηση: Μνημεία που αναφέρονται από αρχαίους στην ευρύτερη περιοχή: "ΜΕΓΑΛΟΠΟΛΙΣ Αρχαία πόλη ΑΡΚΑΔΙΑ" .
ΜΕΓΑΛΟΠΟΛΙΣ (Αρχαία πόλη) ΑΡΚΑΔΙΑ
"Εργάτες" ονομάζονταν η Αθηνά Εργάνη και ο Απόλλων Αγυιεύς (Παυσ. 8,32,4). Η Αθηνά ήταν η προστάτις της οικιακής εργασίας, ενώ ο Απόλλων των αγροτικών εργασιών (Εκδ. Αθηνών, Παυσανίου Περιήγησις, τόμ. 4, σελ. 319, σημ. 5).
Το θέατρο της Μεγαλόπολης ήταν χτισμένο κοντά στον ποταμό Ελισσόντα και υπήρχε σ' αυτό και πηγή νερού που δε στέρευε ποτέ (Παυσ. 8,32,1). Ηταν πολύ μεγάλο, μεγαλύτερο μάλιστα απ' όλα τα ελληνικά θέατρα, γιατί αρχικά προοριζόταν για τις συγκεντρώσεις των αντιπροσώπων των συνοικισμένων πολιχνών και για όσους Αρκάδες ήθελαν να λάβουν μέρος σ' αυτές. Οταν αργότερα οι πολιτικές συγκεντρώσεις γίνονταν στο Θερσίλιον, το θέατρο χρησίμευσε κυρίως για θεατρικές παραστάσεις, τις οποίες παρακολουθούσαν Αρκάδες απ' όλα τα μέρη, όχι μόνο από τη Μεγαλόπολη (Εκδ. Αθηνών, Παυσανίου Περιήγησις, τόμ. 4, σελ. 316, σημ. 1).
Στο Ιερό αυτό, που βρισκόταν στο χώρο της αγοράς και ήταν κλεισμένο σε περίβολο, απαγορευόταν η είσοδος. Μέσα στον ίδιο περίβολο υπήρχαν βωμοί του Δία, δύο τράπεζες και δύο αγάλματα αετών. Υπήρχε επίσης άγαλμα του Πανός που είχε το προσωνύμιο σινόεις, δηλαδή βλαβερός, απο τη νύμφη που υπήρξε τροφός του. Για το στολισμό της Μεγαλόπολης είχε μεταφερθεί στην αγορά από τις Βάσσες ένα επιβλητικό χάλκινο άγαλμα του επικούριου Απόλλωνα. Αλλο άγαλμα στην αγορά ήταν εκείνο της Μητέρας των Θεών. Ο ίδιος ο Ναός της Μητέρας των Θεών ήταν ερειπωμένος και μόνο οι κίονές του διατηρούνταν (Παυσ. 8,30,2-4).
Αυτό το Ιερό του Δία βρισκόταν πολύ κοντά στην Αριστάνδρειο Στοά και ήταν στολισμένο με κιονοστιχίες. Ο Δίας παριστανόταν καθιστός σε θρόνο και δίπλα του στεκόταν η Μεγαλόπολη. Στ’ αριστερά του Δία υπήρχε άγαλμα της Αρτέμιδος Σώτηρας. Ολα αυτά τα αγάλματα ήταν έργα των Αθηναίων Κηφισόδοτου και Ξενοφώντα, φτιαγμένα από πεντελικό μάρμαρο (Παυσ. 8,30,10).
Βρισκόταν πάνω στον ίδιο λόφο με το Ναό της Αρτέμιδος Αγροτέρας. Στο Ιερό αυτό υπήρχαν λατρευτικά αγάλματα του Ασκληπιού και της Υγείας (Παυσ. 8,32,4).
Βρισκόταν κάτω από το λόφο απέναντι από την αγορά. Το λατρευτικό άγαλμα του θεού τον παρίστανε ως παιδί. Στο ίδιο Ιερό υπήρχε και άγαλμα του Απόλλωνα που τον παρίστανε καθιστό σε θρόνο, καθώς και κόκκαλα που το μέγεθός τους απέκλειε το ενδεχόμενο να ήταν ανθρώπινα. Κοντά στο Ιερό υπήρχε και μία πηγή, που τα νερά της χύνονταν στον Ελισσόντα (Παυσ. 8,32,5). Τα κόκκαλα που αναφέρει ο Παυσανίας ανήκαν προφανώς σε μεγάλα ζώα της Μεσολιθικής ή Παλαιολιθικής εποχής, τα οποία είχαν εκλείψει στα ιστορικά χρόνια. Ετσι, το μέγεθος των οστών τους δε μπορούσε παρά να προκαλέσει τη δημιουργία μύθων (Εκδ. Αθηνών, Παυσανίου Περιήγησις, τόμ. 4, σελ. 319, σημ. 4).
Το Ιερό αυτό βρισκόταν σε απόσταση εφτά σταδίων από τη Μεγαλόπολη, στο δρόμο Μεγαλόπολης- Μεσσήνης, στο σημείο που σύμφωνα με την παράδοση είχε πιάσει μανία τον Ορέστη για το φόνο της μητέρας του (Παυσ. 8,34,1).
Το Ιερό αυτό, που το είχε χτίσει ο Αριστόδημος, είχε πάρει το όνομά του από την περιοχή στην οποία βρισκόταν. Η περιοχή αυτή λεγόταν Σκιάς και βρισκόταν σε απόσταση δεκατριών περίπου σταδίων από τη Μεγαλόπολη. Ο Παυσανίας δεν είδε παρά ερείπια του Ιερού (Παυσ. 8,35,5).
Το προσωνύμιο "Μαχανίτις" αναφερόταν στη θεά που έκανε παντός είδους σκέψεις και τεχνάσματα (Παυσ. 8,36,5).
Το Ιερό της Δήμητρας και της Κόρης, δηλαδή των Μεγάλων Θεών, βρισκόταν μέσα σε περίβολο στο χώρο της αγοράς της Μεγαλόπολης. Οι Αρκάδες ονόμαζαν την Κόρη Σώτειρα. Στο χώρο του Ιερού υπήρχαν πολλά αγάλματα, επιγραφές, ανάγλυφες παραστάσεις, καθώς και Ναοί και Ιερά αφιερωμένα σε άλλους θεούς (Παυσ. 8,30,1-8).
Η θεά είχε αυτό το προσωνύμιο γιατί χάρη στην ίδια και σε ό,τι αυτή έκανε επινοούσαν οι άνθρωποι παντός είδους τεχνάσματα. Το Ιερό της βρισκόταν μέσα στον Ιερό περίβολο των Μεγάλων Θεών. Υπήρχαν διάφορα αγάλματα στην είσοδο του Ιερού και μέσα σ' αυτό (Παυσ. 8,31,5-6)
Βρισκόταν στα δεξιά του Ναού των Μεγάλων Θεών και το λατρευτικό άγαλμα της Κόρης ήταν μαρμάρινο. Οι άντρες δεν επιτρεπόταν να μπαίνουν στο Ιερό αυτό περισσότερες από μία φορές (Παυσ. 8,31,8).
Πίσω από τη Φιλίππειο Στοά υπήρχαν δύο λόφοι. Πάνω στον ένα ο Παυσανίας είδε ερείπια ενός Ιερού της Αθηνάς Πολιάδας (Παυσ. 8,31,9).
Ο Παυσανίας είδε μόνο λίγα από τα θεμέλια του κοινού αυτού Ιερού, καθώς και ένα άγαλμα Μούσας και ένα του Απόλλωνα, που ήταν τετράγωνο, σαν τις ερμαϊκές στήλες (Παυσ. 8,32,2).
Ο Παυσανίας το είδε ερειπωμένο, διατηρούνταν όμως ο πρόναος και τρία αγάλματα της θεάς: ένα της Αφροδίτης Ουρανίας, δεύτερο της Αφροδίτης Πάνδημης κι ένα τρίτο που δεν είχε προσωνύμιο (Παυσ. 8,32,2).
Σύμφωνα με την παράδοση στο σημείο αυτό ο Ορέστης είχε κόψει τα μαλλιά του όταν γιατρεύτηκε από τη μανία, γι' αυτό και το Ιερό πήρε αυτό το όνομα (Παυσ. 8,34,3).
Η μία άκρη του σταδίου έφτανε μέχρι το θέατρο, ενώ στην άλλη υπήρχε αρχικά Ναός του Διονύσου. Ο Παυσανίας δεν είδε παρά λίγα ερείπια του Ναού αυτού, ο οποίος σύμφωνα με τα λεγόμενα των Μεγαλοπολιτών είχε καταστραφεί από κεραυνό δύο γενιές πριν (Παυσ. 8,32,3).
Η αγορά της Μεγαλόπολης βρισκόταν πάνω από τη δεξιά όχθη του ποταμού Ελισσόντα, που διέσχιζε την πόλη. Στο χώρο της αγοράς υπήρχαν διάφορα Ιερά, Ναοί, στοές κ.ά. (Παυσ. 8,30,2-9).
Αυτός ο βωμός βρισκόταν σε μικρή απόσταση από το ερειπωμένο Ιερό της Αφροδίτης. Στα χρόνια πριν τον Παυσανία υπήρχε μάλλον και Ιερό για τον Αρη, εκτός από το βωμό (Παυσ. 8,32,3).
Ο ναός βρισκόταν έξω από τα τείχη της πόλης. Από το λατρευτικό του άγαλμα υπήρχε ακόμη το κεφάλι τον καιρό του Παυσανία (Παυσ. 8,30,1).
Βρισκόταν κοντά στη Φιλίππειο Στοά. Ο Παυσανίας τον είδε κατεστραμμένο και το μονο που σωζόταν ήταν μια λίθινη χελώνα (Παυσ. 8,30,6).
Βρισκόταν στη μικρότερη Στοά της αγοράς της Μεγαλόπολης, που βρισκόταν κοντα στη Φιλίππειο Στοά. Συγκεκριμένα βρισκόταν πίσω από τα αρχεία και το μαρμάρινο λατρευτικό άγαλμα της Τύχης ήταν ύψους τουλάχιστον πέντε ποδών (Παυσ. 8,30,7).
Ο Ναός αυτός, που ήταν αφιέρωμα του τυράννου Αριστόδημου, βρισκόταν πάνω σε λόφο, απέναντι από την αγορά. Στα δεξιά του Ναού υπήρχε και τέμενος της Αγροτέρας (Παυσ. 8,32,4).
Αν δεχτούμε, λέει ο Παυσανίας, ότι οι θεοί δίνουν τα αγαθά στους ανθρώπους και ότι ο Δίας είναι ο ύψιστος των θεών, τότε θα καταλήξουμε στο συμπέρασμα ότι "Αγαθό θεό" πρέπει να ονόμαζαν οι Μεγαλοπολίτες το Δία. Ο Ναός του βρισκόταν στο δρόμο Μεγαλόπολης-Μαινάλου, κοντά στον ποταμό Ελισσόντα (Παυσ. 8,36,5).
Μπροστά στο Ναό της Μητέρας των Θεών, από τον οποίο δε σώζονταν παρά μόνο οι κίονες, υπήρχαν βάθρα άδεια από τους ανδριάντες τους. Μια επιγραφή σε κάποιο βάθρο φανέρωνε πως μια πλαστική εικόνα ανήκε στο Διοφάνη, γιο του Διαίου (Παυσ. 8,30,5).
Ο Ναός βρισκόταν μέσα στον περίβολο των Μεγάλων Θεών. Το λατρευτικό άγαλμα του Δία ήταν έργο του Πολύκλειτου. Εμοιαζε με άγαλμα του Διονύσου, καθώς παρουσίαζε το Δία με κοθόρνους, κάνθαρο και θύρσο. Πίσω από το Ναό αυτό υπήρχε ένα άλσος περιφραγμένο, στο οποίο απαγορευόταν η είσοδος. Στην είσοδό του υπήρχαν αγάλματα της Δήμητρας και της Κόρης (Παυσ. 8,31,4-5).
Πίσω από τη Φιλίππειο αγορά υπήρχαν δύο λόφοι. Πάνω στον ένα από αυτούς ο Παυσανίας είδε ερείπια ενός Ναού της Ηρας Τελείας (Παυσ. 8,31,9).
Την εποχή του Παυσανία το μόνο πράγμα που υπήρχε από αυτό το Ναό ήταν ο βωμός του (Παυσ. 8,32,3).
Ο Ναός και το άλσος της Δήμητρας του Ελους βρισκόταν σε απόσταση πέντε σταδίων από την πόλη και η είσοδος επιτρεπόταν μόνο σε γυναίκες (Παυσ. 8,36,6).
Ηταν σωρός χώματος και βρισκόταν κοντά στο Ναό του Αγαθού θεού. Ο Παυσανίας παραδίδει ότι οι Μεγαλοπολίτες δεν έπαψαν να ονομάζουν "χρηστόν" τον Αριστόδημο ακόμα και όταν έγινε τύρρανος (Παυσ. 8,36,5).
Κοντά στο τέμενος του Βορέα υπήρχε μνήμα του Οικλή, πατέρα του Αμφιάραου, που λέγανε ότι πέθανε εκεί και όχι στην εκστρατεία του Ηρακλή κατά του Λαομέδοντα της Τροίας (Παυσ. 8,36,6).
Ηταν σωρός χώματος πάνω στον οποίο ήταν στημένο ένα λίθινο δάκτυλο. Η παράδοση έλεγε πως στο σημείο αυτό ο Ορέστης που είχε παραφρονήσει μετά το φόνο της μητέρας του έφαγε ένα δάκτυλό του (Παυσ. 8,34,2).
Τη Φιλίππειο Στοά δεν την είχε φτιάξει ο Φίλιππος, της έδωσαν όμως το όνομά του οι Μεγαλοπολίτες για να τον ευχαριστήσουν. Λίγο πιο πέρα υπήρχε μια άλλη στοά, μικρότερη, όπου βρίσκονταν έξι γραφεία των αρχόντων των Μεγαλοπολιτών, ένα άγαλμα της Αρτέμιδος Εφεσίας και ένα άλλο, του Πάνα Σκολείτα, καθώς και ένας Ναός της Τύχης (Παυσ. 8,30,6).
Ανήκε στην αγορά και είχε κτιστεί από λάφυρα της νίκης του τυράννου της Μεγαλόπολης Αριστόδημου κατά του Ακρότατου, γιου του Κλεομένη (Παυσ. 8,30,7).
Ονομάστηκε έτσι από το Mεγαλοπολίτη που την έκτισε (Παυσ. 8,30,10).
Το μικρό βουλευτήριο της Μεγαλόπολης βρισκόταν στο χώρο της αγοράς της Μεγαλόπολης, στα αριστερά της ανάγλυφης εικόνας του Πολύβιου (Παυσ. 8,30,10).
Το γυμναστήριο της Μεγαλόπολης ήταν χτισμένο δυτικά της αγοράς (Παυσ. 8,31,8).
Το μεγαλύτερο βουλευτήριο της Μεγαλόπολης είχε πάρει το όνομα του ιδρυτή του, γι’ αυτό και ονομαζόταν Θερσίλιον. Ηταν χτισμένο κοντά στο θέατρο και προοριζόταν για τους μύριους Αρκάδες (Παυσ. 8,32,1). Οι πληρεξούσιοι της Αρκαδικής Ομοσπονδίας που συνεδρίαζαν στο Θερσίλιον δεν ήταν στ’ αλήθεια δέκα χιλιάδες (Εκδ. Αθηνών, Παυσανίου Περιήγησις, τόμος 4, σελ. 318, σημ. 1).
Κοντά στο Θερσίλιο υπήρχε ένα σπίτι που στην εποχή του Παυσανία ανήκε σε κάποιον ιδιώτη, είχε όμως χτιστεί για τον Αλέξανδρο, το γιο του Φιλίππου. Πλάι στο σπίτι υπήρχε άγαλμα του Αμμωνα που ήταν τετράγωνο, όπως οι ερμαϊκές στήλες και παρίστανε το θεό με κέρατα κριού (Παυσ. 8,32,1).
Οι Μεγαλοπολίτες έκαναν ετήσιες θυσίες στο τέμενος του Βορέα και τον τιμούσαν περισσότερο από τους άλλους θεούς, γιατί τους είχε σώσει από τους Λακεδαιμόνιους, φυσώντας και καταστρέφοντας τη μηχανή με την οποία σκόπευαν να γκρεμίσουν τα τείχη της πόλης (Παυσ. 8.27.17, 8.36.6).
Λάβετε το καθημερινό newsletter με τα πιο σημαντικά νέα της τουριστικής βιομηχανίας.
Εγγραφείτε τώρα!